Hoe moet ik nu verder?

Rouw- en Verliesbegeleiding

Verliezen

Een mens verliest niet graag iets
ook al is het maar 'n aansteker,
'n bril of 'n pen. Kun je nagaan wat
er gebeurt als hij een mens
verliest.

Toon Hermans

Verdriet om het verlies van een dierbare komt in vrijwel ieder mensenleven voor, en in onze westerse cultuur hebben we niet goed geleerd hier mee om te gaan.
Voor de nabestaanden echter, staat het leven stil. Er is een gat in het bestaan geslagen waarvan men in het begin van de rouwperiode denkt dat het altijd zo zal blijven. Er kunnen verwarrende gevoelens zijn: vervreemding, wanhoop, verdriet, boosheid, eenzaamheid, terwijl de buitenwereld ‘gewoon door gaat’.
In de beginperiode is het vaak zo dat men zich verdoofd voelt; het leven zonder de geliefde overledene is onwerkelijk, en doordat er veel praktische zaken geregeld moeten worden, wordt de pijn nog niet werkelijk gevoeld.
Als het dan na een paar maanden rustiger wordt en de familie, vrienden, kennissen niet meer zo vaak opbellen of langs komen, dan ..... wordt het stil.
De omgeving van de rouwende denkt vaak dat de tijd zijn werk wel zal doen en dat het de rouwende na een half jaar weer beter zal gaan. Ook vermijdt men vaak te vragen hoe het ermee gaat, omdat men bang is voor hevige reacties, of wil men de rouwende juist afleiden door hem bij allerlei activiteiten te betrekken. Het is echter niet de tijd en het vermijden van pijn die wonden helen, maar de erkenning en aandacht geven aan het verlies.
Zo kan bij de rouwende een innerlijke noodzaak ontstaan om te praten, te vragen en te weten hoe anderen hier mee omgaan en hoe verder te gaan met het verlies en verdriet.

Rouwbegeleiding schept mogelijkheden voor de rouwende om letterlijk op verhaal te komen, inzicht te krijgen in de vaak onbegrepen emoties die men ervaart, deze te uiten en zich opnieuw met zichzelf en het leven te verbinden.
De overledene emotioneel de plaats te geven die hem of haar toekomt en 
de draad van het leven zonder de dierbare op een nieuwe, andere wijze op te pakken is het doel van rouwbegeleiding. De overledene zal op een andere wijze altijd deel uit blijven maken van het leven, want de relatie die men heeft gehad leeft verder in de geest van de nabestaanden.

Het is daarom een goed en moedig besluit om begeleiding te zoeken als je dreigt vast te lopen.

Ook bij verlies van gezondheid, werk, zekerheden, of verlies van een huisdier kan rouw- en verliesbegeleiding veel voor u betekenen, en bestaat bij voldoende belangstelling de mogelijkheid een rouwgroep te organiseren.